Bazen Düşünmekten Yorgun Düşüyorum
Bu içerik Geleceği Keşfedenler’den Rümeysa Çelik tarafından hazırlanmıştır.
Bilmiyorum bu duyguyu yaşayan tek ben miyim ?
Ama bazen düşünmekten yorulduğum doğrudur.
Bir şey oluyor… belki basit bir konuşma, belki küçük bir karar. Ama o anda olup bitmiş şey benim
kafamda bitmiyor. Dönüp dönüp kendime hep ‘’Doğru mu söyledim?’’, ‘’Ya yanlış anladıysa?’’, ‘’Peki
ya keşke demem gereken bir şey varsa?’’ diye soruyorum.
Ve sonra yine aynı soruyu gelip kendime soruyorum…
NEDEN BU KADAR DÜŞÜNÜYORUM Kİ?
SANKİ BEYNİM HİÇ SUSMUYOR
Çoğu zaman hayatın içindeyim, gülüyorum, konuşuyorum… ama içimde bambaşka bir dünya dönüyor ve bunu kimse görmüyor. Sürekli analiz eden, anlamaya çalışan, kontrol etmek isteyen bir ses var içimde.
Ve bu ses beni bazen fazlasıyla yoruyor.
O ses bir an bile durmadan, ‘’acaba’’larla, ‘’ya şöyle olursa’’larla meşgul.
İşin en kötüsü de, bu düşünceler çoğu zaman beni hareketsiz düşürüyor. Bir karar vereceğimde bile
sadece düşünüyorum, erteleyip duruyorum. Ya pişman olursam? Ya bu yaptığım büyük bir hataysa?
KİMSE BİLMESE DE BEN SAVAŞIYORUM
Yakınlarım bana hep ‘’Nasıl bu kadar rahatsın?’’ diye soruyorlar.
Oysa ki rahat değilim, sadece çok fazla düşünmekten yoruldum, başka şeylere kafa yoramayacak
kadar…
Belki bilmiyorlar ama içimde sürekli bir savaş var.
Geçmişle, gelecekle, senaryolarla…
Bazen sadece ‘’Ben iyi miyim?’’ diye sormak istiyorum.
PEKİ YA BEN NE YAPIYORUM?
Henüz bende tam çözemedim. Ama fark ettim ki şunlar iyi geliyor bana:
- Düşüncelerimi yazıya dökmek (şu an yaptığım gibi)
- Eğer imkanım olursa sessiz bir şekilde sadece müzik dinleyerek yürüyüş yapmak.
- Ve en önemlisi, her düşüncemi GERÇEK zannetmemek.
Kendime sık sık hatırlatıyorum:
‘’Düşünmen seni derin biri yapar ama fazla düşünmen seni tutsak etmesin’’
SON olarak
Bu yazıyı belki çözüm bulmuş biri olarak değil, sadece aynı şeyleri yaşayan birisi olarak
yazıyorum. Eğer sen de fazla düşünmekten yorulduysan… bil ki yalnız değilsin. Hepimizin zaman
zaman düşünceler içinde kaybolabiliyoruz.
Ama bazen durup kendimize şunu söylemek yeterli olabilir:
‘’Her şeyi düşünmek zorunda değilim.
Bugün sadece ‘olduğu gibi’ olsun.’’



