Bu içerik Geleceği Keşfedenler’den Salih Alkan tarafından hazırlanmıştır.

Hititlerin yaşam yerlerinde yüksek kesim ve şehirli halk ile köylü halk arasında büyük farklar vardı. Bu farklar yemek kültürüne de yansırdı. Köylerde yaşayan halkın temel besin kaynağını buğday, arpa gibi tahıllardan üretilen besinler oluştururdu. Kraliyet ailesi ve soylu insanların ulaştığı besin sayısı daha kaliteli ve zengindi. Öte yandan Hititler, ekmeğe büyük önem verirlerdi… Hitit tabletlerinde 180 civarında ekmek, börek gibi unlu mamul türlerine rastlanmaktadır.

Ahmet Ünal’ın tespitine göre ise;  bazı meyvelerin suyu sıkılır ve içilirdi. Ama maalesef ki, nasıl yapıldığı hakkında elimizde yeterli bilgi yok.

Bununla birlikte Anadolu’nun tuz bakımından zengin kaynaklara sahip olması sebebiyle çoğu alanda tuz kullanılırdı. Ayrıca metinlerde de çokça adı geçerdi. Dahası, tuz o kadar önemliydi ki, “Tarhundašša” ile “Hatti” arasında sınırlar çizilirken tuz yatakları ve hayvan tuzlama yerlerinin kimin topraklarında kalacağı hep dikkate alınırdı.mıştır..

Mutfak aletleri konusunda ise kazılarda bulunan tencere, kap, tava, sürahi, çömlek gibi aletler bizlere biraz olsun fikir vermektedir. Hititlerin çatal kullanmadığı da edinilen ilginç bilgiler arasındadır.

Sebzelerden bahsedecek olursak, geldiğimiz zaman kültepe tabletlerinde meyve ve sebzelerin çıkça adı geçer, süt ve süt ürünleri de beslendikleri diğer maddeler arasında yer alırdı.arasındadır. Tereyağ, peynir gibi gıdaları da kullandıkları bilinirdi.mektedir. Deniz mahsulü tüketimine gelince,ne gelindiği zaman denizlerden uzak yaşayan Hititlerin Hititlerin balık tüketimi hakkındaki bilgileri kısıtlıdır. Bazı tabletlerde balıkların sunulduğu yazılırdımıştır ancak türü hakkında bir bilgi ne yazık ki bulunamamıştır.

Aşağıda bir Hitit yemek tarifine ulaşabilirsiniz:

Duni Ekmeği

Hamur ve yoğrulmuş lapa açılır ve üzerine “ince yağ” denilen güzel kokulu yağdan serpilirdi. Bunun üzerine de un serpilerek, lapa ve meyvelerden koyulurdu. Ocağın veya tandırın içinde çepeçevre bir ateş yakılır ve yayvanca bir kabın içine konularak ateşin ortasına gelecek şekilde yerleştirilirdi. Aroma vermesi için alevlerin içine arada bir güzel kokan yapraklar atılırdı.

Kaynak: Ahmet Ünal Büyük Şölen